نکته: نویسنده ی این وبلاگ متاسفانه تصمیمش برای طراحی این وبلاگ را در وقتی گرفت که فیلمبرداری این فیلم( کنعان) از روز هجدهم تیرماه شروع شده بود. پس طبیعی است که کمی از روال جاری فیلم عقب بیافتم.چرا که هم باید گزارش تولیدش را بنویسم و هم گروه سازنده اش را معرفی کنم . پس برای هماهنگ شدن با روند جاری فیلم کمی مهلتم بدهید. در ضمن لازم به توضیح است که این وبلاگ را بنده داوطلبانه تاسیس کرده ام و ارتباطی با گروه سازنده اش ندارم. اخبار فیلم را از طریق نشریات(خصوصا روزنامه ی محترم بانی فیلم) و سایتهای اینترنتی کسب می کنم.البته دفتر هدایت فیلم-آقای مصطفی شایسته- قول خبررسانی را داده است و از این وبلاگ استقبال نمود.
گروه هم اینک در خیابان پاسداران مشغول فیلمبرداری هستند و همزمان با آن،خانم مستانه مهاجر تدوین فیلم را به عهده دارند.
لوکیشن های فیلم در لواسان،غرب تهران،خیابان پاسداران و شمال کشور( بندر انزلی) انتخاب شده است؛که مانی حقیقی و آقای حسن کریمی( فیلمبردار اثر) اواخر خرداد ماه برای بازدید لوکیشن به مناطق شمالی کشور رفتند و بندرانزلی انتخاب شد.
**
گروه در خردادماه و اوایل تیر در دفتر هدایت فیلم جمع می شدند و مشغول دورخوانی فیلمنامه بودند؛ که در اواخر کار به هفته ای سه بار رسید و پس از آن فیلمبرداری در روز هجدهم تیرماه در خیابان های تهران آغاز شد.
در دو روز اول،خانم افسانه بایگان و محمدرضا فروتن مقابل دوربین رفتند که صحنه هایشان خارجی و خیابانی بود و بعد خانم ترانه علیدوستی و بهرام رادان...که پس از چند روز گروه به جاده ای در لواسان رفت و پس از آن به خیابان پاسداران و چند روز بعد به غرب تهران.
**
در نام های بازیگران فیلم دقت کردید؟...هر کدام از این ها برای هرفیلمی وزنه ای محسوب می شوند و می توانند به تنهایی بار فیلمی را به دوش بکشند...حالا مجموع شان دریک فیلم،به اضافه ی چند عزیز دیگر،میتواند حاصل کار را بسیار دیدنی و ستودنی از کار در بیاورد.
البته نمی توانم هراس م را از این لیست بازیگران پنهان کنم!...سابقه نشان داده که همنشینی چند بازیگر نامدار در یک فیلم،نتیجه ی دلچسبی نداشته و آنقدر بزرگ بوده اند که از گوشه های پرده ی نقره ای و قاب تلویزیون زده بیرون!...لااقل در سینمای ایران که اینگونه بوده... به طور مثال فیلم " روانی " اثر آقای داریوش فرهنگ را می توان نام برد که سه قطب بازیگری ایران:خسرو شکیبایی و نیکی کریمی و پرویز پرستویی را کنار هم نشاند،اما فیلم اصلا در خاطره ها نمانده و سازها آنقدر حجیم بودند که ارکستر مطلوب و شنیدنی ای به گوش نرسید.
اما حالا از خود آقای مانی حقیقی مثال می آورم تا متوجه شوید که چرا احساس می کنم که حاصل کار کنعان دلنشین می شود...در فیلم " کارگران مشغول کارند " و " آبادان " نیز طیف متنوعی از بازیگران صاحب نام سینمای ایران بازی داشتند.هر دوی این فیلمها به نمایش عمومی در نیامده اند،اما آنهایی که در نمایش های خصوصی و یا جشنواره فیلم فجر،محصول نهایی را مشاهده کرده اند می گویند که فیلم قابل توجهی شده و حتی از " آبادان " به عنوان تجربه ای نو و بدیع یاد می کنند... و بازیگران بزرگش به دقت و ظرافت و درست کنار هم نقش آفرینی کرده اند.
